.

Lokalizacja Przeznaczenie Okres funkcjonowania
Rusałka Autobusowa Prawdopodobnie 1929-1938
Garbarska

Autobusowa

Autobusowo-trolejbusowa

1938- ok. 1963
Helenów Autobusowo-trolejbusowa 1960-2015
Młyńska Taksówki, mikrobusy, pojazdy gospodarcze 1974-1986 (około)
Wojciechowska Autobusowa - wozy szczytowe 1977-1991 (około)
Majdan Tatarski

Autobusowa

Autobusowo-trolejbusowa

Od 1984
Stefczyka MPK autobusowa Od 03.08.2016

 

Zajezdnia Garbarska

Zajezdnię uruchomiono tuż przed wojną, w 1938 r. Była przewidziana na 30 pojazdów. Niestety w trakcie wojny uszkodziły ją bombardowania. Po wojnie odbudowano zakład i użytkowano co najmniej do czasu otwarcia zajezdni na Helenowie.

Na Garbarskiej garażowały też trolejbusy. Początkowo holowano je wąską ulicą od strony ul. Kunickiego, później prawdopodobnie powstała sieć. Eksploatowanymi typami były: JaTB-2, Vetra, Skoda 8Tr.

Hala zajezdni na Garbarskiej nadal istnieje, choć ma zmienione przeznaczenie (stan na 2018 r.).

Zajezdnia Lipowa

Poniemieckie garaże były użytkowane przez autobusy w latach 40. Użytkowano autobusy z demobilu m. in. Bussing, Saurer i Mercedes, a także budowano nowe karoserie. W 1953 r. dotarły do zakładu trolejbusy JaTB z Warszawy. Jeszcze pod koniec lat 50. na zakładzie stacjonowały autobusy San H01. Później w miejscu zajezdni powstał sklep supersam.

Zajezdnia MPK Helenów

Zbudowany w latach 1957-1963 zakład przewidziany był na 100 pojazdów.Pierwszymi wozami na zajezdni były m. in. Ikarusy 60 i Skody 8Tr.

Szybko przekroczono projektowaną pojemność obiektu i już od lat 60. zakład był przepełniony. Na zajezdni znalazły się place postojowe, hala naprawcza, biurowiec. Zajezdnię powiększono w latach 70. i 80. o dodatkowe place postojowe przy ul. Nałęczowskiej i Wojciechowskiej.

Na początku 1976 r. w kilkanaście dni powstał nowy plac dla autobusów MPK przy Nałęczowskiej. Na płytach betonowych znalazły się miejsca dla kilkudziesięciu autobusów, świeżo po dostawie pierwszych 20 z 40 ogółem Autosanów H9-35. Zajezdnia Helenów przewidziana na 100 wozów obsługiwała ich bowiem ponad 300. Dzięki temu autobusy MPK powróciły na Nałęczowską, a pomocniczą zajezdnię na Młyńskiej przeznaczono dla mikrobusów i taksówek. Przeprowadzka nastąpiła na początku lutego.

 

Place przy Wojciechowskiej zostały w 1977 r. wydzielone jako zajezdnia autobusów szczytowych.

W 1980 r. uruchomiono dodatkową halę do obsługi Jelczy PR110U, zwanych Berlietami. Zmniejszenie obciążenia obiektu przyniosło dopiero otwarcie zakładu na Majdanie Tatarskim.

W 1986 r. na ul. Nałęczowskiej budowano obiekty nowej zajezdni dla taboru gospodarczego. Miało to związek z wyniesieniem się MPK z obiektów na Młyńskiej. Budowa przeciągała się, w 1989 r. obiekt nie był jeszcze gotowy.

Zajezdnia Helenów specjalizowała się w naprawach głównych. W latach 70. i 80. prowadzono masową regenerację i produkcję części z powodu braku dostaw odpowiedniej ilości części zamiennych.

W latach 90. i 2000. na zajezdni produkowano trolejbusy. Wykonano m. in. Jelcze 120MT, M121E, SAM M120.

W czasach, gdy budowano zajezdnię na Kraśnickiej, znajdowała się ona na terenie podmiejskim, dopiero włączanym do obszaru Lublina. Z czasem powstały osiedla LSM i Węglin, aleja Kraśnicka nabrała na znaczeniu i teren zyskał na wartości. Zadecydowano więc o sprzedaży gruntu i przeniesieniu zajezdni trolejbusowej na Majdan Tatarski. W miejscu zajezdni po 2015 r. powstały biurowce i bloki mieszkalne.

Zajezdnia MPK Młyńska

Zajezdnię uruchomiono w 1974 r. i jej zadaniem była obsługa komunikacji mikrobusowej obsługiwanej Nysami oraz trakcji taksówkowej. Były na niej do lutego 1976 r. też autobusy z przepełnionej zajezdni Helenów. Komunikację mikrobusową zlikwidowano w 1978 r., do 1981 r. kursowały zaś taksówki z MPK. Obiekt prawdpodobnie do 1986 r. był w posiadaniu MPK, był tam m. in. magazyn. Z tego roku pochodzi wzmianka o oddaniu terenu przez MPK. Do zajezdni były też doprowadzone betonowe słupy trakcyjne, ale bez sieci.

Obiekty garażowe nadal istnieją (stan na 2018 r.)

Zajezdnia MPK Wojciechowska

W 1977 r. uruchomiono na nowych placach przy ul. Wojciechowskiej zajezdnię autobusów szczytowych. W obiekcie stacjonował powołany dnia 15.10.1977 Zakład Komunikacji Autobusowej Nr 1 (ZNA-1). Następnie 01.11.1977 powołano:
- Zakład Komunikacji Autobusowej Nr 2
- Zakład Komunikacji Trolejbusowej
- Zakład Regeneracji i Napraw Głównych.

Zakład Komunikacji Trolejbusowej otrzymał numer kolejny 3.

Pojazdy od tej pory były numerowane następująco:

- 11500 - wozy z zajezdni szczytowej Wojciechowska ZNA-1,

- 21500 - wozy zakładu autobusowego na Helenowie ZNA-2,

- 30650 - trolejbusy z Zakładu Komunikacji Trolejbusowej.

- 41950 - autobusy, oddział ZKM Kraśnik

W 1984 r. likwidowano obiekty cegielni Rekord istniejącej przy Wojciechowskiej. Odzyskany teren przeznaczony był na garażowanie 25 autobusów.

Zajezdnia na Wojciechowskiej istniała do ok. 1991 r., kiedy uległa likwidacji z powodu ograniczenia oferty przewozowej MPK, spadku liczby wozów w ruchu i poszukiwania oszczędności. Autobusy z niej przeniesiono na Majdan Tatarski.

Place postojowe przez wiele lat służyły jako parking. W końcu, wraz ze sprzedażą terenu po likwidacji zajezdni Helenów, po 2015 r. rozpoczęto na nich budowę bloków mieszkalnych.

Zajezdnia MPK Majdan Tatarski

Wzmianki o zajezdni Majdan Tatarski pojawiają się w 1973 r. Już wtedy zajezdnia na Helenowie była od dłuższego czasu przepełniona. W 1976 r. Zakład Projektowania Zaplecza Transportu Kołowego w Lublinie otrzymał zlecenie wykonania projektu nowej zajezdni na Majdanie Tatarskim. Zajezdnia przewidziana była na 300 autobusów. W 1980 r. ruszyły prace budowlane, które opóźniały się. Pierwsze obiekty na zajezdni oddano do użytkowania w 1984 r. Do zajezdni przeniósł się Zakład Autobusowy nr 2, czyli autobusowy oddział mieszczący się dotychczas na Helenowie.

W zakładzie przewidziano tylko niewielkie zaplecze obsługowe, stąd też naprawy główne pojazdów prowadzono częściowo na zajezdni Helenów. Halę napraw głównych na Majdanie otwarto w 1985 r. Pierwszymi wozami garażującymi na zajezdni były głównie Jelcze PR110U i Ikarusy 280. Zajezdnię ukończono w 1986 r., choć magazyn został ukończony w późniejszym terminie.

W 2015 r. na nieużytkowanym wcześniej terenie uruchomiono zajezdnię trolejbusową zbudowaną z dofinansowaniem ze środków unijnych.

Zajezdnia MPK Stefczyka

Zajezdnia uruchomiona 03.08.2016, aby skrócić dojazdy i zjazdy z zajezdni na Majdanie. Generalnie zajezdnia Stefczyka obsługuje rozkłady zaczynające i kończące się w północnej części Lublina (np. Paderewskiego, Os. Choiny, Sławinkowska, Zbożowa) i poza Lublinem (Rudnik, Elizówka, Jakubowice-Ogrodowa).

Inne obiekty związane z transportem autobusowym

Inne zajezdnie autobusowe i podobne obiekty związane były z przedsiębiorstwami PKS, Transped i LZNS.

PKS posiadał zajezdnię w rejonie ul. Farbiarskiej i Przemysłowej, funkcjonowała ona tam zapewne w latach 40. i 50. Garaże znajdowały się też przy ul. Wieniawskiej. Hala użytkowana przez autobusy istnieje do tej pory i znajduje się w niej sklep. Dużo później powstała zajezdnia PKS przy ul. Hutniczej. W miarę ograniczania funkcjonowania firmy coraz kolejne tereny dosyć sporej zajezdni były przeznaczane na użytek innych firm. W 2018 r. tereny po zajezdni PKS przy Hutniczej są użytkowane przez firmy LLA i Irex. Garażował tam też PKS Zielona Góra.

Spółdzielnia transportowa Transped posiadała zajezdnię autobusową przy al. Spółdzielczości Pracy. Została ona zlikwidowana kilka lat po 2005 r.

Lubelskie Zakłady Napraw Samochodów posiadały hale remontowe po przedwojennej fabryce samolotów, przy ul. Droga Męczennikw Majdanka. Zakłady funkcjonowały prężnie już w latach 50. jako TOS - Techniczna Obsługa Samochodów. Naprawiano tam ciężarówki Star i Lublin, a później też autobusy Jelcz 043 i 272MEX, wykonując naprawy główne. Wedle Kuriera Lubelskiego z 07.01.1976 r., jesienią 1975 r. uruchomiono nową, dużą halę montażu autobusów. W tym roku wykonano 1414 napraw głównych autobusów i 331 NG ciężarówek. W zakładach produkowano też budynki ze stali i szkła dla innych zakładów. Co roku produkcja znacznie wzrastała. Na 1976 r. planowano naprawę 2000 autobusów Jelcz. LZNS budowały w 1976 r. zakłady wspomagające w Garbowie (zakład napraw i obsługi samochoów) i zakłady produkcyjne w Bychawie i Sobolewie. Po 1978 r. LZNS wykonywał też naprawy główne Jelczy PR110 łącznie z wymianą kratownic. Remontowano też autobusy Ikarus 280, np. dla MZK Warszawa. LZNS upadł w 1995 r. Przedsiębiorstwo zostało zlikwidowane. Hale LZNS istniały jeszcze po 2005 r., jednak wyburzono je i w 2018 r. w ich miejscu postawały bloki mieszkalne.