Osiedle Słowackiego 
Autorzy osiedla: Oskar i Zofia Hansen

Projekt osiedla opracowano w pracowni WSM.
Konstruktor - Jerzy Dowgiałło
Architektura: Bohdan Ufnalewski, Jacek Kąkolewski, Magdalena Kozłowska i Jacek Wolski, technicy Barbara Broecker i Danuta Hertel
Drogi: Tytus Kujawa
Konstrukcja: Marek Konieczny
Inżynieria sanitarna: Mieczysław Dąbrowski, Grzegorz Marczak, Józef Sewerynik, Stanisław Zawadzki
Infrastruktura elektryczna: Henryk Rzeńca
Inwestor: LSM
Wykonawca - Lubelskie Przedsiębiorstwo Budowlane

Powierzchnia terenu - 16,5 ha, liczba mieszkańców 7300

Przy projektowaniu przyjęto założenia:
- obniżenie kosztów budowy
- dobre warunki mieszkaniowe

Zakładając obniżenie kosztów osiedla i bloków, architekr Oskar Hansen przyjął ustalenia:
- budynki długie - dobre wykorzystanie terenu, szybka budowa, oszczędność ścian szczytowych
- możliwie niewielka powierzchnia ulic, wykorzystanie ich jako dojazdy do budynków, garaży
- drogi osiedlowe jako dojazdowe dla budowy, umieszczone w zasięgu żurawia
- nieduża gęstość zabudowy

Konstrukcję budynków wykonano z prefabrykatów, a ściany działowe z elementów gipsowych. Ściany wzdłużne i stropy wykonano z cegły żerańskiej. Klatki schodowe były projektu typowego. Ściany zewnętrzne miały oddzieloną część nośną i izolacyjną.

Wnętrze osiedla było osłonione od wiatru i nasłonecznione. Od północny poprowadzono ulicę dojazdową, garaże, śmietniki, place gospodarcze. Od południa znalazł się park osiedlowy z ośrodkiem kultury. Architekt uzyskał tym samym brak kolizyjności ruchu pieszego i kołowego. Dojścia do szkół, obiektów handlowych nie przecinały się z ulicami.

Architekt Oskar Hansen chciał, by osiedle było formą, która będzie oddziaływać na mieszkańca - odbiorcę formy.

Podłużne budynki wraz z wieżowcami określały granicę osiedla.  W blokach były mieszkania u różnym układzie. Hansen z elementów prefabrykowanych zaprojektował podłużne bloki w układzie falującego pasa i w układzie schodkowym. Podłużne bloki od północy miały osłaniać przed wiatrem. W czerwcu 1965 r. wedle fotografii podłużne budynki były w budowie. Bloki zbudowano w latach 1964-1970.

Wadą osiedla była niska jakość wykonania prac budowlanych. Mieszkańcy narzekali na usterki i krzywe ściany oraz na ciasnotę pomieszczeń. To ostatnie było wymuszone niskim normatywem przyjętym w latach 60.